این رمان دعوتی است به سفری درونی به ژرفای زمان و معنا، تجربه‌ای که پس از خواندن آن، هر لحظه‌ی زندگی برایتان رنگی تازه و اهمیتی بی‌سابقه خواهد یافت.

در «مدارگرد»، شش فضانورد در کابین فشرده ایستگاه فضایی بین‌المللی، طی ۲۴ ساعت، شانزده طلوع و غروب زمین را نظاره‌گرند و میان هیجان کاوش و تنهایی مطلق سرگردان‌اند. هر فصل مانند یک مدار کامل زمان را به بازی می‌گیرد و گذشته و حال را در هم می‌آمیزد گویی لحظه‌ها در خلا معلق مانده‌اند.

داستان اجتماعی و عاشقانه.

برنده‌ی جایزه‌ی گنکور 2024

فکر کردن به زندگی غمگینم می‌کند و تجسم روزگاری که در آن متولد شده‌ام غمگین‌ترم می‌سازد. دنیا آنقدر هولناک است که یک ربات هم بتواند در آن کابوس ببیند. من دنیا را دیده‌ام، من گذشته را دیده‌ام...

(رمان ایرانی)