«هیاهوی بسیار برای هیچ» یکی از کمدیهای برجستهی ویلیام شکسپیر است؛ نمایشی سرزنده، هوشمندانه و پر از گفتوگوهای بامزه و نیشدار که موضوع اصلی آن عشق، سوءتفاهم و بازیهای ذهنی انسانها است.
در نیمه اول سده پنجم هجری، منظومههایی درباره عشق و عاشقان در سرزمینهای شرقی ایران سروده شد که حکایت از ظهور چیزی داشت که امروزه در ادبیات فارسی عموماً منظومهی غنایی یا رمانس نامیده میشود.