قصد من از تدوین شعرهای او چه بود؟

فرزین نام شخصیتی است که راوی داستان است...

صبح‌گاه که تمام شد پشتم را کردم به حیاط پاسگاه دق پترگان که حال یک قلعه را دارد

موضوع بیشتر شعر های کتاب سوت زدن در تاریکی تنهایی انسان است....

جهان و هرچه در او هست....