این متن بر زندگی و مبارزات زناشویی یک جوان باهوش و تحصیل کرده اما ناراضی از طبقه کارگر ، جیمی پورتر ، و همسر طبقه ی متوسط او در جامعه ، آلیسون ، تمرکز دارد.

داستان این اثر، نگاهی ویژه به مفهوم بیهودگی دارد و تلاش‌های بی‌ثمر طبقه‌ی اشراف برای حفظ شأن و جایگاه سابق خود.

این نمایشنامه با استفاده از طنز و کنایه به بررسی موضوعات عمیق انسانی و اجتماعی می پردازد و یکی از نمونه های بارز سبک خاص دورنمات در نمایشنامه نویسی است.

رز : پس تو لحظه حادثه خونه بودی ؟ هیزل : آره

آنارشیست، نمایشی با دو پرسوناژ از دیوید ممت است که در سال 2012 برای اولین بار در برادوی نیویورک اجرا شد.

غفاری در این مقالات به تحلیل انواع مخاطب در سینما می‌پردازد و از رسالتی که فیلم‌ساز در قبال تماشاچی بر عهده دارد سخن می‌گوید. وی به مقایسه‌ی سینمای ارزشمندی که مردم را متفکر بار می‌آورد با سینمایی که تماشاچی را تنبل می‌کند؛ می‌پردازد.