کتاب «صد سال پس از امید» مجموعه‌ای از مقالات و ترجمه‌هاست که به بررسی نظریه‌پردازان پارادایم تفسیری و هم‌کنش‌گرایی نمادی در جامعه‌شناسی می‌پردازد.

یکی از بن‌مایه‌های مهمی که فردوسی برای سرودن شاهنامه از آن استفاده کرد، شاهنامهٔ ابومنصوری بود. فردوسی هنگامی شاهنامه را سرود که زبان پارسی دچار آشفتگی بود، و او از ماندگار شدن این آشفتگی و افزونی آن جلوگیری کرد.

راهنمای گفتمان‌ شناسی انتقادی نگاهی کاملا روزآمد دارد به حوزه مهم و روبه‌رشد گفتمان‌شناسی انتقادی دارد.

(مجموعه 27 قصه از 27 نویسنده معاصر ایران)

گزارشگر صرف نظر شده است به این ملاحظه که خود نوشته آنان به حد لازم و کافی گویا و رسا حتی روشن تر از شرح تشخیص داده شده است

منزوی یکی از نادر شاعرانی است که شعرش اتوبیوگرافی خود اوست.