بهیموت تنها کاربرد نظریهی عمومی لویاتان در یک نمونهی خاص تاریخی نیست، بلکه زمینهی پیدایش حوزهی فکری دیگری در اندیشهی هابز را فراهم میکند و به تولید «دانش سیاسی» جدید میانجامد که میتوان از آن بهعنوان آموزش یا تربیت سیاسی نام برد.
کتاب "سوگ و مالیخولیا"، که همچون دیگر آثار مؤلفان تقرّب فرویدی ـ لکانی خود را حفظ کرده، شرحی از ماهیّت سوگ و پیچیدگیهای آن به لحاظ نظری و بالینی ارائه میدهد.
در این کتاب مولف در پی طرح پرسشهای بنیادین دربارهی زبان فارسی به عنوان مهمترین گنجینه و سرچشمهی هویت ایرانی و آغاز پژوهشی شایستهتر یا پاسخ به این پرسشها و دامن زدن به استمرار چنین پژوهشهایی است.