دوبووار، این رمان اگزیستنسیال جذاب را با نقل قولی از نویسنده و اندیشمند بزرگ روس، فئودور داستایفسکی آغاز می کند: «همه ی ما در قبال همه چیز و همه کس مسئولیم.»

«رمانی زیبا و استادانه و خوش‌ساخت، با طنزی تلخ… این اوج خلاقیت اوگرشیچ است.»

روز ملخ به باور بسیاری از منتقدان بهترین رمان نوشته‌شده با درون‌مایهٔ هالیوود است، حاصل پنج سال مشاهدهٔ دقیق ناتانیل وست دربارهٔ هالیوود دههٔ اول سینمای ناطق.

شالودهٔ اصلی این کتاب همان شالوده‌ای است که دیگر کتاب‌های «مجموعهٔ راهنمای اندیشه‌ورزان» بر آن استوار شده‌اند: یعنی مفهوم‌ها و ابزارهای سنجشگرانه‌اندیشی از دیدگاه ریچارد پل.

در شهری با میله‌های آهنی، هیچ‌کس نه انتقادی به زبان می‌آورد و در آن انتقادی شنیده می‌شود.

ژاک قضاوقدری را به‌حق در کنار رمان‌هایی همچون دن‌کیشوت، تام جونز و اولیس جای داده‌اند.

داستان کوتاه گونه‌ای روایت داستان‌گوست که همواره اساسش را بر شدت و حدت، بریدن تکه‌ای از زمان و زندگی شخصیت‌ها و ضربه‌های ریزودرشت بنا نهاده و در همین مسیر نزد نویسندگانی خاص، هم‌چون تیغی برنده بوده است.

مانند تمام داستان های املی نوتوم پایانی پیش بینی ناپذیر در انتظار خواننده است.

ناهنجاری تردیدها و هراس‌های وجودیِ انسان و ذهن او را در مواجهه با وقایع و پدیده‌های غریب و ناآشنا می‌کاود.