کتاب کاشان دو بخش دارد: در بخش اول گسترۀ جغرافیایی، سابقۀ تاریخی و جایگاه تمدنی این شهر بررسی می شود و در بخش دوم به طور مبسوط به مردم شناسی، فنون مختلف در دوره های تاریخی و صنایع دستی این شهر پرداخته می شود.

یکی از بن‌مایه‌های مهمی که فردوسی برای سرودن شاهنامه از آن استفاده کرد، شاهنامهٔ ابومنصوری بود. فردوسی هنگامی شاهنامه را سرود که زبان پارسی دچار آشفتگی بود، و او از ماندگار شدن این آشفتگی و افزونی آن جلوگیری کرد.

دانشنامه روستای تاریخی دماب

کتاب مقدمه ای در زمینه انسان شناسی رسانه ای و مطالعه مناسک دینی ارائه می دهد

(افسانه ها و قصه های ارمنی،مصاحبه ها:لوریس چکناوریان،فرهنگ عامه ارامنه)

مسئله چشم زخم صرفا یک باور خرافی عقب مانده نیست...