تنها کسی توان دارد با مدوسا و مارهایش بجنگد همان ضرورت ارسطو که در او نیز همانند کانت چنان هراسی از امر خودسر و فانتزی گون برانگیخت که به اندازه کافی دلیر باشد که سرراست راه برود و به پیرامون برنگردد.

آنها برای بداقبالی بزرگ، زشتی بزرگ، ناکامی بزرگ، احترامی قائل نیستند!