در این لحظات اسفبار جهانی، هنرمند باید با مردم بگرید و بخندد. باید دسته‌گل‌های سوسن سفید را رها کرد و تا کمر در مرداب فرو رفت...

خوشبختی ما همین جنس بنجل‌مونه، یه ربع طول می‌کشه تا کباب شی؛ دو ساعت هم هضم میشی؛ پس غصه هیچی نخور. پسرم دو ساعت و نیم دیگه هیچ خبری از تو توی این دنیا نیس...

دو نمایشنامه

گمشده در هرم مه آبی...

جستاری در باب سینمای میشائیل هانکه، تلاش ژرف سارا شیش فرانسوی است در تکاپوی تحلیل و حلاجی فیلمسازی که فرانسوی‌ها بیشتر از هر فیلمساز دیگری نادیده‌ اش گرفته‌ اند

این نمایشنامه بیانیه‌­ای نمادین بر وضعیت جامعه­‌ای بود که در آن افراد، به‌­رغم تفاوت­‌ها، یک وطن داشتند و ناچار باید در آن باهم زندگی می­‌کردند...