«در عین ملالت از مذهب جزم که به ما هیچ نمی‌‏آموزد و هم از شکاکیت که هیچ نویدی نمی‌‏دهد، حتی آرامش خاطری را که در جهل و بی‌‏خبری هست، در حالی که اهمیت معرفتی که ما نیازمند آنیم شوق طلب را در ما برمی‌‏انگیزد و تجربۀ ممتد اعتماد ما را نسبت به همۀ دانشی که به زعم خود داشتیم و چنان می‌‏نمود که از عقل محض حاصل آمده است متزلزل ساخته است، چه می‌‏توانیم کرد جز اینکه این پرسش نقادانه را که با پاسخ آن می‌‏توانیم به راه و رسم آیندۀ خود انتظام بخشیم مطرح سازیم که آیا مابعدالطبیعه اصولا ممکن است؟ اما این پرسش را نباید با ایراد اعتراضات شکاکانه بر اقوال خاصی از یک مابعدالطبیعۀ موجود (زیرا در حال حاضر ما هنوز بر معتبر بودن هیچ مابعدالطبیعه‌‏ای صحه نگذاشته‌‏ایم) بلکه می‌‏باید بر اساس مفهوم این علم، که فعلا وجود خود آن محل نزاع است، پاسخ گفت.»

(نظریه درباره شناخت فلسفه)