عباس معروفی، زاده 27 اردیبهشت 1336 -۱۰ شهریور ۱۴۰۱، رمان نویس، نمایشنامه نویس، شاعر، ناشر و روزنامه نگار ایرانی مقیم آلمان است. او فعالیت ادبی خود را زیر نظر هوشنگ گلشیری و محمدعلی سپانلو آغاز کرد و در دهه  1360 با انتشار رمان «سمفونی مردگان» در ادبیات ایران به شهرت رسید.

نخستین مجموعه داستان او با نام روبروی آفتاب در سال ۱۳۵۹ در تهران منتشر شد. سبک نوشتاری معروفی، سرشار از احساسات و واقع‌ بینی است؛ به گونه‌ ای که با بیان داستان‌ های عاشقانه و اجتماعی، نه تنها به مسائل فردی بلکه به دغدغه‌ های جامعه نیز می‌پردازد. آثار او نشان از تعهد به بیان تجربیات واقعی و ارائه دیدگاهی نوین نسبت به زندگی دارند که این ویژگی‌ها باعث شده‌اند تا عباس معروفی به عنوان یکی از چهره‌های مهم ادبیات معاصر ایران شناخته شود