مدادرنگی خنده های جا مانده توی اتاق...

پنج شنبه ها را از بایگانی بیرون بکش شوق هر بار بوسیدنم را پهن کن بر عصر جمعه با دو فنجان چای

راستی چه کسی بال هزاران را شکست؟

تمام مردها را... جلو گلوله فرستادی... فرمانده.....

دارم می گذارم به زندگی ام ادامه دهم عجیب ترین موجود فرضی ام....

چشم هات آشیانه های اتاق بود از کنج راه آب کور صدات غروبی که عنکبوت ها را به آواز جفت شان پاسخ می داد...