(شعر فارسی،قرن 14)

وقتی تو آمدی شبیه به آدم‌های بی‌پشت و پناهی بودم که با کوچک‌ترین نسیمی آماده شکستن هستند. اگرچه هیچ‌گاه نخواستی تا سخنی از عشق بر زبان آوری اما یک حس، شاید حسی زنانه به من از نگاه و حمایت‌هایت می‌فهماند که این غرور شاید ناخواسته دیواری است میان قلب و زبان تو.

(داستانهای فارسی،قرن 14)

(شعر فارسی،قرن 14)

(داستان های فارسی،قرن 14)

ای کاش در هنگام قضاوت دیگران یا حتی در زمان محاکمه یک شخص می‌شد کودکی‌های او را نیز چون فیلمی نگاه کرد و آنچه بر گذشته وی رفته را دید، از سرزنش‌ها و تحقیرها تا خشونت‌های فیزیکی...

(داستان های فارسی،قرن 14)

(داستان های فارسی،قرن 14)

مهشید تهرانی متولد سال 1344، نویسنده و رمان‌نویس ایرانی است.