سال کبیسه به دنیا اومدم ، دقیقا همون سی اسفند ماه...

در میان ادبیات جهان غنای ادبیات فارسی نه از نظر فرهنگمندی مطلق و مواریث گرانقدر هنری آن بلکه به لحاظ افاضه اشراقی متحول و انسان ساز بی نظیر است. شعر و نثر پارسی در خدمت تجلای فطرت کما لجوی و آرمانگرای آدمی است و بيشک روحی که از سر چشمه این آبشخور معنوی سیراب گشت تشنه تیرگی ها نمی ماند و با چنین بارقه عظیم بهجت انگیز و مائده کریم شادی بخش، هیچ سلوائی را برابر نمی یابد...

(برنده جایزه رمان اول ماندگار، نامزد نهایی جایزه جلال آل احمد)

(داستان‌های فارسی، قرن 14)

(رمان ایرانی)

فقط سه ماه بود! چرا من حس می کنم کوتاه تر از این نود و سه روز و بلندتر از نود و سه سال بود. تاثیرش توی قلبم به اندازه سالهاست...