گاهی تصور می‌کنم دنیایی دیگر را... دنیایی که شاید من از آن متولد شده باشم دنیایی جدا از این کره خاکی... شاید زمانش نرسیده باشد اما...

دریا در نزدیکی موج‌های بی‌قرار خزر، به شبی برمی‌گشت که لباس عروسش را به دیوار اتاقش آویخته بود.

ساعتی پیش، وقتی در اتاق دخترش را باز کرد تا برای شام صدایش کند...

داستان فارسی

ترلان سرش را تکان می‌دهـد. به همیـن سادگی کلمات محکم و آشنای زندگی‌ اش بی‌مصـرف شده بودند

سکوت من گذشته دارد. به خاطر آن بارها تشویق شده‌ام. هفت هشت ساله بودم که دانستم هر بچه‌ای آن را ندارد.