کتاب «سال دو فصل دارد» تلاش «سعید جوزانی» ست برای نشان دادن این نکته ی مهم که داستان ها همگی از دل تاریخ بیرون آمده اند و هیچ داستانی بدون نظر به تاریخ در معنای درست کلمه، داستان نمی شود.

شاپور صبری معلم نقاشی است که...

چشمم میماند به کشش انگشتهای بالای سرم تا کم کم سایه ی دستهایی را میدیدم که به روی دیوار می رفت و می آمد.

روی میز کارم خیلی کارها را نکرده باشم خیره شدن را خوب به صورت تمام وقت انجام داده ام خیره شدن به ناکجا، خیره شدن به نقطه ای که تو را پرت کند توی هزار درد ناشناس و شاید درد هم نباشند و اسمشان را بگذاریم هیچ بهتر است.