می خواهم چهره یا اشعارم را گریم کنم.

تولستوی نوجوانی خود را با مهر و محبت نمی نگرد و با آن که کودکی را سرچشمه زندگی می داند به دوران «نوجوانی» با لذت و تفاهم نمی نگرد و این معما را حل نشدنی باقی می گذارد.

این کتاب داستانی است پرشور از زندگی ترزا نوچه،زندگی ای که هیچ گاه یاس دلسردی و رفتارهای خشک در آن راه نیافت

نوشته ای درخشان و دردناک از جنگ ویتنام...

به نظر من اگر خاطره نویسی اتفاق نیفتد مورخین سینمایی به خیلی از جزئیات این حرفه دسترسی نخواهند داشت...

دیوید بعد از نجات از چنگال شکنجه ­گر مادرش، در اجتماعی جدید قرار می­گیرد که برایش غریب است...