می دانم که همه، مرا آدمی پلید و بد ذات می نامند، کوتوله ای هرزه و بی بند بار، دوستانم و زنان زندگی ام، مرا بهتر می شناسند

تولستوی نوجوانی خود را با مهر و محبت نمی نگرد و با آن که کودکی را سرچشمه زندگی می داند به دوران «نوجوانی» با لذت و تفاهم نمی نگرد و این معما را حل نشدنی باقی می گذارد.

این کتاب داستانی است پرشور از زندگی ترزا نوچه،زندگی ای که هیچ گاه یاس دلسردی و رفتارهای خشک در آن راه نیافت

نوشته ای درخشان و دردناک از جنگ ویتنام...

به نظر من اگر خاطره نویسی اتفاق نیفتد مورخین سینمایی به خیلی از جزئیات این حرفه دسترسی نخواهند داشت...