در نیمه اول سده پنجم هجری، منظومههایی درباره عشق و عاشقان در سرزمینهای شرقی ایران سروده شد که حکایت از ظهور چیزی داشت که امروزه در ادبیات فارسی عموماً منظومهی غنایی یا رمانس نامیده میشود.
در کوی دوست" تنها نقد و تفسیری بر اشعار حضرت حافظ نیست، بلکه سیر و سلوکی عارفانه و عاشقانه است که از قلم دانشمندی همچون "شاهرخ مسکوب" بر دل کاغذ مکتوب شده است.