نمایشنامه "اتاق ورونیکا" آمیزه‌ای از ترس و هیجان است. لوین با موفقیت فضایی وهم انگیز و هولناک ایجاد کرده است. او چنان روایت پیچیده‌ای خلق کرده که مخاطب را گیج می‌کند و یافتن واقعیت را برایش دشوار می‌کند. پایان‌بندی غافل‌گیرانه‌اش هم بر جذابیت آن افزوده است.

این کتاب شرح می‌دهد که هیچ‌کس از این نظم اجتماعی رقابت‌محور نفعی نمی‌برد و زیستن راه‌ورسم دیگری هم دارد: زندگی خوب‌ و ‌بسنده برای همه.

پیرمرد: دورۀ ما، ماه اختر زنده‌ای بود، آه! بله، بله، اگر جرئت به خرج داده بودیم، آخه بچه بودیم.

همه از خیانت در شِکوه‌اند؛ علف‌های تشنۀ زرد، از بارانِ بی‌رحمی که هر روز بی‌نصیبشان می‌گذارد...

این کتابی است برای کسانی که هم‌زمان دو نگرش مخالف هم دارند؛ به‌عبارت‌دیگر، کتابی است برای همه.