در جهانی که هر روز در حال تغییر است و هیچ چیز قابل پیش بینی نیست، باور دارم نداشتن احساس خوب کاملاً طبیعی است.

اگر شکارچی مسیحی باشد، شکارش را به کلیسا می برد، یهودی به کنیسه و مسلمان به مسجد. مردم هم پرنده ها را از ایشان می خرند و آزادشان می کنند.

کل شب عمیقا به این موضوع فکر کردم که: «از ته دل خواستن و از ته دل جستجو کردن و از ته دل طلب کردن یعنی چه؟» در حقیقت، در خواستن از ته دل باید عشق و تسلیم وجود داشته باشد

باور کرده بودم که در این مملکت دیوانه بودن به‌نفع آدم است. اگر خودم را به دیوانگی نمی‌زدم، سال‌های سال هم نمی‌توانستم ترفیع بگیرم. اگر تقلید دیوانگی این است، خدا می‌داند خودش چه عالمی دارد...

آیا می‌توان درمان را یافت؟ اگر به جای درستی نگاه کنی، بله!