خنده سرخ نخستین بار در 1905 و در ویژه نامه مجله دانش روسیه و به یاد آنتوان چخوف تقدیم شد.

«تراژدی قیصر» یا تراژدی جولیوس سزار (عنوان اول Folio: تراژدی Ivlivs Cæsar) یک نمایشنامه تاریخی و تراژدی بزرگ ویلیام شکسپیر است که برای اولین بار در سال 1599 اجرا شد. بروتوس به توطئه ای به رهبری کاسیوس برای قتل ژولیوس سزار پیوسته است. آنتونی خصومت علیه توطئه گران را برمی انگیزد. رم درگیر جنگ داخلی می شود...

این داستان در سینمای امریکا دو بار در قالب فیلم سینمایی اقتباس شده است. یک بار در ۱۹۴۶به کارگردانیِ رابرت سیودماک و بارِ دوم در ۱۹۶۴ به کارگردانیِ دان سیگل.

«کار من به عنوان یک نویسنده خلق حادثه نیست؛ تأمل در حادثه است. من کاری به امور ندارم اینها تعیین کننده نیستند؛ آنچه که آن زیر است. زیر حوادث است آن مهمترین است. حتی اگر آن زیر "هیچ" نباشد. هیچ قدرت غریبی دارد؛ میدانید؟»

نفت! هرآنچه رویای آمریکایی روی آن استوارشده را با جزئیاتی مثالین روایت کرده و مسیر رسیدن به آن رویا را از سوداگری یک اپراتور کوچک نفتی تا تبدیل‌شدن به یک غول نفتی-سیاسی به داستان درآورده است. داستانی که نشان می‌دهد چگونه در ایالات متحدۀ آمریکا، صنعت، هنر، سیاست، عواطف انسانی، روابط، دوستی‌ها، عاشق‌ها و معشوق‌ها و پدران و پسران، همه مجبورند حول محور سرمایه و بازیگر اصلی آن، طلای سیاه، بچرخند تا معنا یابند. رمان سینکلر تیزبینانه و قصه‌گو، از دل چاه‌های نفت، جاده‌های سنگلاخی و رودها، تا استودیوهای هالیوود و گردهم‌آیی‌های مذهبی و سیاسی و مهمانی‌های اشرافی، قریب به یک قرن پیش از این، بر بلندایی ایستاده و گریان و خندان به معصومیت ازدست‌رفتۀ آدم دربندشده در جهان آمریکای خودش، نگاه می‌کند.