"بعد زیباشناختی" یکی از آثار برجسته هربرت مارکوزه، فیلسوف آلمانی، است که به تحلیل انتقادی جامعه سرمایه‌داری و تعامل آن با مارکسیسم می‌پردازد. مارکوزه در این کتاب، دیدگاه‌های سنتی مارکسیستی در مورد هنر، فرهنگ و زیبایی‌شناسی را به چالش می‌کشد و تفسیری انقلابی از نقش هنر در تغییرات اجتماعی ارائه می‌دهد.

این کتاب به روش‌ها و تکنیک‌هایی می‌پردازد که عکاسان می‌توانند از آن برای خلق روایت‌های متقاعدکننده و انتقال معانی عمیق‌تر در کار خود استفاده کنند.

کتاب «تئاتر انقراض» با ایجاد پلی میان فلسفه ژیل دلوز و هنر اجرا، دریچه‌ای نو به سوی درک عمیق‌تر از اجراهای معاصر می‌گشاید. این کتاب، با تمرکز بر مفاهیم کلیدی دلوز همچون «شدن»، «تکرار» و «ریشه‌ها»، به ما نشان می‌دهد که چگونه تئاتر می‌تواند فراتر از بازنمایی‌های سنتی رفته و به عرصه‌ای برای تجربه‌های نو، خلاقانه و دگرگون‌کننده تبدیل شود.

کتاب، فضای کلاس آموزشِ بازیگری طوری بازسازی شده است که خواننده خود را درآن تصور می‌کند و می‌تواند اتفاقات آن را در ذهنِ خودتصور کند.

برای هرکسی که می خواهد درک عمیق تری از این موسیقی داشته باشد، اثری خواندنی است.نثر جویا سرزنده و روان و سرشار است از بینش های شگفت انگیزی که در طول کتاب آن ها را بر ما آشکار می کند ...

کتاب پیش رو گفتگویی است با داود فتحعلی بیگی، بازیگر و کارگردان تئاتر که در حوزه‌ی سینما، تئاتر و نویسندگی فعالیت دارد. محتوای این اثر پیرامون نمایش‌های آیینی و سنتی ایرانی است. عاشقانه تحقیق کرد، عالمانه قدم برداشت و با جماعت تعزیه‌خوان و نمایشگران تخت حوضی رفیق شد و از آن‌ها آموخت. اما این آخر کار نبود، او هم فراگرفت و هم نیروهای علاقه‌مند را آموزش داد. چه با نوشتن و به‌ثبت‌رساندن و چه با اجرا با تمام هَمش و طی این سال‌ها به وظیفه‌ای که خود به دوش گرفته گفته است: وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم که در طریقت ما کافریست رنجیدن بهروز غریب پور مناقشه بر سر داشتن یا نداشتن سنت نمایشی، تاریخچه و پیگیری اعتبار یا عدم اعتبار اسناد و مدارک مربوط به آن، چنان ما را به خود مشغول داشته است که از یاد بُرده‌ایم با آنچه هست چه می‌توان کرد یا باید کرد. روزآمدکردن تنها راه حفظ جریان تئاتر آیینی سنتی ماست. محمد چرم‌شیر