تقاص کدام گناه ناکرده ام بودی؟! تقدیر مرا به کدام بهانه وصل تن تو کرد؟!
کداممان آدم اشتباهی بودیم!! دو تافته ی جدا بافته تو در من گره خوردی و من در تو
در هم تنیدیم و وقتی چشم باز کردیم یکی شده بودیم.
پس از دردها پس از رنج ها نور عشق بر ما تابید و تاک شدیم.
سبز ماندیم...
ما نه از خاک که از دل سنگ رو ییدم..