«به سوی اصفهان شرح بسیار جامع و دقیق و در عین حال شیوا و دلپذیری است که پیر لوتی نویسنده نامدار فرانسوی در توصیف سفرش به ایران در سال 1901 مقارن سلطنت مظفرالدین شاه نگاشته است.
این کتاب نخستین نوشته ای است که به زبان فارسی و به شیوه بحث حقوقی - فقهی عمده مسائل مربوط به ارث زوجه را در زمینه های مختلف مطرح و مبانی فقهی و حقوقی آن را مورد بحث و تجزیه و تحلیل قرار می دهد .
یکی از بنمایههای مهمی که فردوسی برای سرودن شاهنامه از آن استفاده کرد، شاهنامهٔ ابومنصوری بود. فردوسی هنگامی شاهنامه را سرود که زبان پارسی دچار آشفتگی بود، و او از ماندگار شدن این آشفتگی و افزونی آن جلوگیری کرد.