در کهکشان براده های آهن می بینم ستاره ای در جای خودش نیست

انسان همیشه نوعی تأثر شرم آور و اشباع نشده را در گوشه ای از اعماق وجود خویش حفظ می کند...

مجموعه ای است از سروده های نو....

می اندیشم_ این اخرین زمان من است_ می خورم این خرمالو را.

داستانی از زندگی یک خانواده، که بیماری مادرشان آن ها را دور هم جمع می کند

سرانجام این رویاها را در عالم حقیقت لمس کردم.

به باور برخی منتقدین، این نمایشنامه تمثیلی سیاسی از اوضاع معاصر شکسپیر است.

جوهره ی نزار قبانی آمیخته به عشق است و عشق،

بگذار تمام پل ها را خراب کنیم...