فیودور میخایلوویچ داستایوفسکی (زادۀ ۱۱ نوامبر ۱۸۲۱ – درگذشتهٔ ۹ فوریهٔ ۱۸۸۱) نویسندۀ مشهور و تأثیرگذار اهل روسیه بود. داستایوفسکی عمق و فراز جامعهٔ روسیه را تجربه کرد. شخصیتهای او در همه رمانهایش با مشکلات روانشناسانه و عاطفی درگیرند، اما مهمتر آنکه کتابهایش از آموزههای ایدئولوژیک زمان خود الهام میگرفتند.
برخی از مهمترین آثار فیودور داستایوفسکی:
جنایت و مکافات: رمانی دربارۀ یک دانشجوی فقیر که به قتل یک پیرزن رباخوار دست میزند و در عذاب وجدان فرو میرود.
ابله: رمانی دربارۀ یک شاهزادۀ جوان و سادهدل که وارد دنیای پیچیده جامعه میشود و با مشکلات متعددی روبهرو میشود.
برادران کارامازوف: رمانی حماسی دربارۀ یک خانواده و مسائل اخلاقی و فلسفی که آنها با آن روبهرو هستند.
داستایوفسکی با جسارت به بررسی تاریکترین گوشههای روح انسان میپردازد و به ما نشان میدهد که انسانها موجوداتی پیچیده و متناقضاند. آثار او به ما کمک میکند تا به پرسشهای اساسی دربارۀ زندگی، مرگ، خدا و معنای وجود بیندیشیم.
نازنین در کنار «شب های روشن» ستودهترین و پختهترین رمانک داستایوسکی به شمار میرود، شاهکاری که به قول سوزان سونتاگ همچون هر هنر والایی خود را در قامت یک راز جلوهگر میسازد.
خواننده در نخستین قرائت از تنوع عجیب کنشها، شخصیتها و روابط گیج میشود،او از کنش استنباط کلی ندارد اما ظاهراً ترکیبها، ارتباطها روشنی و روابط داستانی را در نظر دارد.