این کتاب تمرینی است برای چیزی که میتوان رواقیگری قرن بیست و یکمی نامیدش. در این کتاب، ویلیام اروین پند و اندرزهای فیلسوفان رواقی قرن نخست میلادی را با تحقیقات روانشناسان قرن بیست و یکمی در هم آمیخته است.
ویتگنشتاین میگوید: «اگر از من بپرسید تفاوت بین شطرنج و نحو زبان در چیست، پاسخ می دهم: صرفا در استعمالشان. اگر انسان هایی می بودند که همچون مهره های شطرنج می جنگیدند، آن گاه ژنرال ها قواعد شطرنج را برای پیش بینی به کار می بردند.»