«معناشناسی شناختی» یکی از رویکردهای عمدة زبان شناسی شناختی محسوب می شود. ایدة اصلی در این نوع معناشناسی این است که معناها عبارت های ذهنی هستند و معنا به ساختار شناختی مربوط می شود، نه به جهان بیرون یا جهان های ممکن.

(داستانهای آرژانتینی،قرن 20م)

(روابط با شاگردان،معلمان،خانه و مدرسه)

(جنبه‌های اجتماعی ترس)

جمالزاده پس از یکی بود و یکی نبود بیست سال سکوت کرد و چیزی منتشر نکرد.

یاد می‌گیرید که چطور رنج بکشید. اگر بلد باشید رنج بکشید خیلی خیلی کمتر رنج می‌برید.

کشف نقش و توان بالقوه کارگاه های هنری در آموزش خردسالان

(نمایشنامه فرانسه،قرن 17م)

(اوضاع اقتصادی و اجتماعی کشورهای در حال توسعه،گردآوری:آرام ضیائی)