در نیمه اول سده پنجم هجری، منظومههایی درباره عشق و عاشقان در سرزمینهای شرقی ایران سروده شد که حکایت از ظهور چیزی داشت که امروزه در ادبیات فارسی عموماً منظومهی غنایی یا رمانس نامیده میشود.
در حومه ای آرام، دوروتی مشغول کارهای خانه است و منتظر بازگشت شوهرش از محل کار، بدون کمترین توقعی از ماجراجویی یا عشق. ناگهان از رادیو اعلامیهای عجیب میشنود...