ایمانوئل کانت جستار رؤیاهای یک روح بین را در سال 1766، 15 سال قبل از نقد عقل محض، منتشر کرد. انتشار این جستار دوستان کانت و همکاران دانشگاهیاش را شگفتزده کرد، زیرا این اثر نه فقط نقد ویرانگر دعاوی روح بینی و نهان بینی امانوئل سوئدنبورگ، بلکه هجو بی پروای هرگونه مابعدالطبیعه بود که از دید نویسنده جستار فراورده هذیان گویی شمرده میشد. در نگاه دقیق تر میتوان دریافت که رؤیاهای یک روح بین جلوه گاه نخستین گامهای کانت در چرخش به سوی فلسفه نقدی است. کتاب حاضر، علاوه بر ترجمه متن کانت، مشتمل است بر خوانش مبسوط جستار رؤیاها، بحثی در نسبت کانت با هیوم و سوئدنبورگ و نهایتاً روشن سازی نسبت جستار رؤیاها با کتاب نقد عقل محض. افزون بر این، در پی نوشت پایانی کتاب، با برقراری پیوندی بدیع بین کانت و حافظ، از لزوم بازگشت به کانت سخن رفته است؛ زیرا به نظر میرسد، از سویی، هنوز به درستی با هسته اصلی فلسفه کانت مواجه نشدهایم و کماکان درگیر روح بینی کهن هستیم و، از سوی دیگر، در مقام شاهدان و عاملان روح بینیهای جدید، شتابزده کانت را پشت سر گذاشتهایم.