تاریخ دارالمعلمین و دانشسرای عالی (از ۱۲۹۷ تا ۱۳۵۷)

کتاب حاضر در نوع خود اثری منحصر به فرد است. کمترین اطلاع از تعاملات پیچیده و پرجزئیات ایران و غرب مشخصاً به دوره‌ای بر می‌گردد که از یک سو شرق هنوز به موضوع کانونی آنچه بعد‌ها ذیل عنوان شرق‌شناسی می‌شناسیم بدل نشده است و از سوی دیگر تاریخ‌نگاری رسمی، تاریخ‌نگاری انتقادی معاصر و حتی جریان گسترده ایران‌پژوهی دانشگاهی نیز چندان به آن توجهی نداشته است.

اگر در دنیای باستان سیر می کنیم و طالب آنیم که از وقایع گذشته های دور درک نسبتا درستی کسب کنیم، باید توقعات مدرنیستی خود را کنار بگذاریم

(کارگاه تاریخ)

این کتاب روایت یک پروژه عظیم است که با لحن ساده و عامه فهم به نگارش درآمده است.