این کتاب نخستین نوشته ای است که به زبان فارسی و به شیوه بحث حقوقی - فقهی عمده مسائل مربوط به ارث زوجه را در زمینه های مختلف مطرح و مبانی فقهی و حقوقی آن را مورد بحث و تجزیه و تحلیل قرار می دهد .
یکی از بنمایههای مهمی که فردوسی برای سرودن شاهنامه از آن استفاده کرد، شاهنامهٔ ابومنصوری بود. فردوسی هنگامی شاهنامه را سرود که زبان پارسی دچار آشفتگی بود، و او از ماندگار شدن این آشفتگی و افزونی آن جلوگیری کرد.